Ik was verdwaald

Wat een gedoe.

Ik ben weer aan het oppassen. De vorige keren hoefde ik in totaal maar 10 minuten te reizen: met de bus, niet overstappen, een klein stukje lopen. Nu we zijn verhuisd is het 50 minuten met één overstap. Klinkt niet lastig, er kan bijna niks misgaan. Na een aantal haltes uitstappen en weer een andere bus in. Bij mij ging het dus wel verkeerd.

Het begin ging helemaal goed. Toen ik, bij de goede halte, de bus uitstapte,, moest ik een klein stukje lopen naar een andere halte. Oké. Klinkt ook niet heel lastig. Maar… waar was die andere bushalte? Hm… aan de andere kant van de weg. Ik zag geen overpass en geen zebrapad. Dus wat dacht ik? Dan maar gewoon oversteken. Ik ben naar de stoplichten toegelopen (een kruispunt voor alleen de auto’s) en toen de auto’s bij de weg waar ik stond een rood stoplicht hadden, ben ik overgestoken.

Toen kwam ik bij het volgende probleem. Het was natuurlijk geen voetgangersgebied en dus bleef er alleen maar autoweg over. Toen ben ik weer terug gegaan. Het was heel eng en ik ga ook nooit meer zoiets gevaarlijks doen! Wat ik wel heel raar vond, was dat ik de enige voetganger was! Ik vroeg me af waar al die andere voetgangers heen gingen. Ik ben achter een man en vrouw aangelopen en hoopte dat zij misschien naar de bushalte zouden gaan (ik heb het niet aan ze gevraagd). Niet dus. Ik ben weer teruggegaan en toen ben ik andere mensen gaan volgen. Misschien moet ik maar spion worden. Toen opeens kwam ik bordjes tegen die naar een bushalte zouden leiden!! Nu ging ik de bordjes volgen en ik kwam inderdaad bij een bushalte uit.

Maar… deze bussen gingen allemaal de verkeerde kant op. Zucht. Ik ben naar een bushalte daarnaast gelopen, maar die bussen gingen natuurlijk nog steeds de verkeerde kant op. Toen ben ik overgestoken, dit keer heel veilig bij een zebrapad. Daar zag ik weer een bushalte. Maar alsof het allemaal nog niet moeilijk genoeg was (ja, ik was inmiddels echt wel een beetje van streek) ging geen enkele bus naar mijn bestemming.

Toen ben ik bij een taxi standplaats gaan staan. Hier heb ik op een taxi gewacht. Er kwam er gelukkig al snel eentje aan, maar toen kwam ik het volgende probleem tegen. Hij verstond mij niet en ik verstond hem niet. Uiteindelijk begreep ik wel dat hij me niet naar deze locatie wilde brengen, omdat dat niet op zijn route lag. Super raar, ik vraag me af of ik het wel helemaal goed begrepen heb. De taxi reed weg en daar stond ik weer. Ik ben nog een keer terug gelopen, maar natuurlijk was het nog steeds dezelfde bushalte met nog steeds dezelfde bussen en nog steeds dezelfde bestemmingen.

Toen weer terug naar de taxi. Yes, er was een taxi die mij wilde brengen! Toen we onderweg waren, voelde ik me gelukkig al weer wat beter. Ik herkende namelijk waar we reden: Orchard. In deze omgeving hebben we in mei een week gezeten en hier voel ik me het meeste thuis.

Maar… weer een probleem toen we er waren. Ik kon alleen contant betalen. En natuurlijk had ik weer eens geen contant geld bij me. Echt vreselijk. Gelukkig kon mijn oppasgezin wat voorschieten (oeps!).

En dan moet ik zometeen ook nog terug… Gelukkig mag ik dan altijd met de taxi.

Dus: verdwaald en minstens 6 problemen. En iedereen keek heel raar naar het lange blanke meisje dat huilend stond te bellen: ik. Maar ik heb het overleefd en ik ga nu maar mijn huiswerk maken alsof er niks is gebeurd.

Doei! Dat was het 🙂

2 comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s